خانه / هوش تجاری / سیستم‌های تراکنش پرداز
سیستم‌های تراکنش پردازReviewed by عبدالله کشاورز on Jun 11Rating: 5.0سیستم‌های تراکنش پردازتراکنش‌پردازها یا به اختصار(OLTP) سیستم‌هایی هستند که اطلاعاتی در مورد تراکنش‌ها مانند اطلاعات فروش برای یک شرکت یا اطلاعات ثبت نام برای یک دانشگاه را ذخیره می‌کنند. تراکنش‌پردازها امروزه به صورت گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند و رشد صنعت با استفاده از این پایگاه داده‌ها، شتاب گرفته است.

تراکنش‌پردازها یا به اختصار(OLTP) سیستم‌هایی هستند که اطلاعاتی در مورد تراکنش‌ها مانند اطلاعات فروش برای یک شرکت یا اطلاعات ثبت نام برای یک دانشگاه را ذخیره می‌کنند. تراکنش‌پردازها امروزه به صورت گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند و رشد صنعت با استفاده از این پایگاه داده‌ها، شتاب گرفته است.

سیستم‌های OLTP در کلیه خدمات بازرگانی دیده می شوند از جمله سیستم‌های رزرواسیون، دستگاه‌های فروش ، کنترل انبار، سهام و فروش و … . این سیستم‌ها غالبا به زمان پاسخی بین ۱ تا ۳ ثانیه در ۱۰۰ در صد اوقات نیاز دارند. تعداد کاربران آنها در ساعات مختلف روز ،  هفته و ماه می تواند بشدت متغیر باشد و درتمامی این اوقات به همان زمان پاسخ قبلی نیاز دارند. در این گونه سیستم‌ها معمولا سرویس گیرنده‌ها بجای ارتباط با بانکهای اطلاعاتی سرویس دهنده (Database Servers) به سرویس دهنده‌های تعاملی (Transaction Servers) متصل می شوند. البته این گونه ارتباط لازمه دستیابی به سرعت مورد نیاز مشتری‌ها (Clients) است.

OLTP خود نیز به دو نوع عادی (Lite) و قوی (Heavy) تقسیم می‌گردد. سرویس دهنده‌های عادی قادرند تعامل  را در غالب پردازش‌های ثبت شده در بانک اطلاعاتی (StoredProcedures) به اجرا بگذارند و سرویس دهنده‌های قوی از (TP Monitor) برای اجرای دستورات استفاده می کنند. در OLTP برای دستیابی به سرعت، سربار ارتباطی شبکه‌ها در حداقل ممکن نگاه داشته می شود و غالبا ارتباطات در حد انتقال یک دستور (SQL) هستند.

زمانی برای هر کار مکانیزه ای نیاز به میلیونها پول و ده‌ها متخصص بود.  اما امروزه هر کسی بسادگی با خرید چند کامپیوتر شخصی و استخدام یک برنامه نویس می تواند از امکانات رایانه ای، بهره مند گردد. به عبارت دیگر دسترسی به خدمات رایانه ای برای ایجاد پایگاه‌های خصوصی از داده‌ها برای همگان آسانتر شده است.

در مجموع، داده‌هایی که توسط سیستم‌های OLTP جمع آوری می شود مستقیما مورد استفاده افراد ایجاد کننده آن قرار دارد. آنها دقیقا می دانند این داده‌ها چیستند و همچنین می دانند چگونه نیاز‌های اطلاعاتی لحظه ای خود را که بطور روزمره بوجود می آید حل کنند.

سوالی که مطرح است اینست که اگر کسی خارج از مجموعه OLTP به این اطلاعات نیاز داشته باشد چه باید کرد. این افراد از کجا می دانند چه داده ای  موجود است؟ کجا بایستی آنرا پیدا کرد و چگونه به آن دسترسی پیدا کنند؟ داده‌ها به چه شکلی (Format)  است ؟ چه معنایی دارد؟ آخرین چیزی که افراد OLTP  به آن رضایت خواهند داد آنست که اجازه دهند دیگران به اطلاعات گران بهای آنان دسترسی داشته باشند. کسانی که حتی نمی دانند چه می خواهند، درخواستهای SQL زمانبری را بر روی بانکهای اطلاعاتی اجرا می کنند که سرعت و قابلیت سیستم تولید کننده داده‌ها را پایین می آورد.

در گذشته افراد بیرون از سیستم ، از همکاران سرویس مدیریت اطلاعات (MIS)  خود می خواستند با همکاران مشابه خود در سیستم مربوطه تعامل داشته و نهایتا اطلاعات مورد نظر را از سیستم استخراج نمایند. اما امروزه حتی مجموعه MIS، خود هم بدرستی نمی داند چه اطلاعاتی در سازمان موجود است. اطلاعات بشدت توزیع شده و پراکنده است و تقریبا روی هر کامپیوتری بخشی از اطلاعات سازمان وجود دارد.

یکی از ویژگیهای کامپیوتر‌های شخصی و همچنین معماری خادم/مخدوم  موجب شده است که افراد اکثرا به اطلاعات سازمانی و کاربرد اطلاعات در سازمان علاقه ای نداشته و ترجیح می دهند اطلاعات را تحت مالکیت شخصی اداره کنند به این ترتیب بین اطلاعات سازمان و شخصی (یا واحد‌های متشکله) شکاف وجود خواهد داشت. از طرف دیگر بین داده‌های سیستمی و اطلاعات استخراج شده نیز شکاف دیگری مشاهده می شود. کسانی که از بیرون به این اطلاعات نگاه می کنند افرادی هستند که بدنبال یافتن طرح‌ها، روال‌ها و تمایلات در داده‌ها هستند بطوریکه بتوانند تصمیمات بهتری بگیرند. تنیدن حصار بدور اطلاعات بمعنی تنیدن حصار در برابر تجارت دیگران است و خیلی زود همگان بازنده جنگ این حصارها خواهند بود.

چگونه اطلاعات را در اختیار داریم اگر بدیگران اجازه دسترسی به آن را بدهیم. سولات زیادی مطرح هستند که بایستی پاسخ داده شوند و از آن جمله : چگونه مطمئن شویم که عملکرد بیرونی‌ها (غریبه‌ها) عملکرد سیستم ما را کند نمی کند؟ چه اطلاعاتی را بایستی در اختیار بیرونی‌ها قرار دهیم؟ چه اطلاعاتی درونی و شخصی (فقط مربوط به سیستم تولید کننده داده) است؟ چه کسی مالک اطلاعات به اشتراک گذاشته شده است؟ چه کسی این اطلاعات را بروز میکند؟ آیا بایستی بگذاریم دسترسی به اطلاعات مستقیم باشد یا آن را در بانک دیگری کپی کنیم؟ اطلاعات استخراج شده چگونه نگهداری شده و چگونه بروز می شود؟

برای پاسخ به سوالات فوق بایستی نیاز‌های استفاده کنندگان از این اطلاعات را بشناسیم و تفاوتهای میان سیستمهای تصمیم یار و تراکنش پرداز را درک کنیم.

بدون دیدگاه
دیدگاه های در انتظار تایید مدیریت : 0

دیدگاه شما